هیئت زوّارالحسین علیهم السلام
خادم الحسین (ع)
درباره وبلاگ


هیئت زوّارالحسین (ع) درسال1387 به همت شهید محمّد علی دولت آبادی ودوستانش جهت برگزاری جلسات هفتگی (یکشنبه شبها) تاسیس وتاکنون به یاری خدا ادامه یافته است.

مدیر وبلاگ : جامانده از قافله
مطالب اخیر

        مقالات عاشورایی - امام حسین (ع)  در آغوش پیامبر (ص)  - هیئت زوارالحسین (ع)

 

امام حسین (ع)  در آغوش پیامبر (ص)

 حضرت سیّدالشهدا (ع)  همواره مورد توجّه ویژه رسول خاتم (ص)  بوده است. پیامبر اسلام (ص)  ارتباط ویژه‌ای با نوه خود برقرار می‌كردند و هرگاه این كودك خردسال را مشاهده می‌کردند، او را در آغوش گرفته و بسیار می‌بوسیدند.

در این رابطه روایات زیادی وجود دارد. به عنوان نمونه ابن قولویه[1] در كتاب «كامل الزیارات» از امام باقر (ع)  این‌گونه نقل می‌كند:

«كانَ رَسُولُ الله (ص)  إِذا دَخَلَ الحُسَیْنُ (ع)  إجْتَذَبَهُ إِلَیْه»

هرگاه سیّدالشهداء (ع)  نزد رسول خاتم (ص)  می‌آمد، حضرت تمام آغوش خود را می‌گشود. نكته مهم این است كه حضرت در هر مكانی، چه در منزل خود، چه در منزل دختر گرامی‌شان، چه در مسجد و حتّی در محراب، با مشاهده فرزند خود، غرق در شادی شده و او را در بغل می‌گرفت.

از واژة «إجتذبه» در روایت قبل به معنی «او را به سمت خود جذب می‌کرد» فهمیده می‌شود اباعبدالله (ع)  به راحتی در آغوش پیامبر (ص)  نمی‌آمد؛ بلكه پیامبر (ص)  باید نرمش و ملاطفت می‌نمود تا او را در آغوش بگیرد.

 در ادامه روایت آمده است: «ثُمَّ یَقُول ل‍أ میرالمُؤمنینَ (ع)  أمْسِكْه» هرگاه حضرت با نرمش نمی‌توانست فرزند را بغل كند، به پدر گرامی‌شان امام علی (ع)  می‌فرمودند که فرزندت را نگه دار و آن را نزد من بیاور. امام علی (ع)  كه همواره مطیع مولای خود بودند، بلافاصله فرمان پیامبر (ص)  را اجرا می‌كردند و امام حسین (ع)  را نزد حضرت می‌آوردند.

«ثُمَّ یَقَعُ عَلَیهِ فَیُقَبِّلَهُ وَیَبْكی»[2]

زمانی كه پیامبر (ص)  امام حسین (ع)  را از دست پدرشان می‌گرفت، روی زمین می‌خواباند، سپس دو دست مبارك‌شان را شبیه حالت سجده بالای سر فرزندش می‌گذاشت و ایشان را زیر سینه‌شان قرار می‌داد. در این حالت ابتدا سر فرزندش را می‌بوسید، سپس دست‌ها، صورت و لب مبارك‌شان را می‌بوسید.

امام حسین (ع)  بر بالین پیامبر (ص)

در آخرین لحظات عمر مبارک رسول خاتم (ص) و بعد از تحمّل سختی‌های فراوان، ایشان به بستر بیماری افتادند. در آن هنگام امیرمؤمنان علی (ع) ، حضرت زهرا3، امام حسن مجتبی (ع)  و حضرت زینب كبری3 بر بالین ایشان حاضر شدند و برای ایشان دعا می‌کردند. در لحظات واپسین، پیامبر (ص)  به اطراف خود نگاه كرد و متوجّه شد همه فرزندان ایشان به جز حضرت سیّدالشهدا (ع)  حاضر هستند. در آن لحظه خطاب به امیرالمؤمنین (ع)  فرمود: «علی جان! حسینم را بر سینه من بگذار.»[3]

رسول خاتم (ص)  آن چنان به فرزند خود وابسته بودند كه دوست داشتند قبل از رحلت و با وجود آن كه ناتوان شده بودند، فرزندشان را بر روی سینه خود بگذارند.

این حكایت علاوه بر آن‌كه ارتباط ویژه پیامبر اسلام (ص)  با حضرت سیّدالشهدا (ع)  را نشان می‌دهد، مقام عظیم امام حسین (ع)  را به همگان گوشزد می‌كند و به دیگران می‌فهماند كه در هنگام مرگ از نام و یاد حضرت سیّدالشهدا (ع)  غافل نشوند.

توسّل پیامبر (ص)  به امیرمؤمنان (ع)

در بحث توسّل و وسیله قرار دادن افراد مقرب نزد پروردگار برای رسیدن به حوائج، مباحث زیادی مطرح شده است؛ امّا آن‌چه كه تعجّب همگان را در پی دارد این است كه هرگاه رسول خاتم (ص)  به مانعی برخورد می‌كرد، به امیرمؤمنان، علی (ع)  متوسّل می‌شد. پیامبر (ص)  خطاب به امیرالمؤمنین (ع)  می‌فرمود:

«یا علی! كُنتَ مَعَ الأنبیاء سِرّاً؛ ای علی جان! قبل از آن‌كه وارد این عالم شوی، در باطن با تمام انبیا (ص)  همراه بودی.

«وَمَعِیَ جِهراً وَقال: عَلیّ ناصِری ومعینی[4]؛ و در آشکارا با من بودی و نیز می‌فرمود: علی ناصر و یاری‌کننده من است.»

خداوند قدرت معنوی امیرمؤمنان (ع)  را در عالم دنیا به عنوان پشتیبان برای من عطا كرد تا بتوانم اهداف دین مبین اسلام را به سرانجام برسانم. ایشان همان كسی است كه در جنگ خندق، بدون هیچ هراسی با عمروبن‌عبدود[5] مبارزه كرد و او را به هلاكت ‌رساند و جنگ را به سود مسلمانان به پایان ‌رساند. در جنگ اُحُد نیز بعد از شكست لشكریان اسلام و فرار كردن سربازان[6]، تنها كسی كه از مقام نبوت و رسالت دفاع كرده و زخم‌های فراوانی را به جان خرید، امیرالمؤمنین (ع)  بود.[7]

هر چیزی كه در عالم آفرینش وجود دارد، نشانه‌ای از نشانه‌های وجود خداوند متعال است. پروردگار سبحان می‌فرماید:

(وَ آیَةٌ لهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ[8])

خداوند نشانه‌های دیگری را نیز در قرآن مثال زده و می‌فرماید:

(وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ[9])

همچنین انبیای الهی و معصومین: نشانه‌های عظیم الهی در زمین هستند؛ امّا خود امیرمؤمنان، علی (ع)  می‌فرماید:

«ما لله نبأ أعظم منی وما لله آیة أكبر منی؛ برای خداوند خبری مهم‌تر از من و نشانه‌ای بزرگ‌تر از من نیست.» [10]

و در حدیث دیگری چنین آمده است:

«ما وَقَعَ نَبیٌّ فی شِدَّةٍ إلّا وَقالَ أینَ علی بن أبیطالب... ؛ هیچ پیامبری در سختی‌ها قرار نگرفت، مگر این‌که از نام علی مدد جُست.»[11]

گاهی پیامبر خاتم (ص)  دچار مشكلاتی می‌شد كه با قدرت مالی یا نظامی قابل رفع نبود؛ در آن هنگام فقط نام امیرالمؤمنین (ع)  را به زبان آورده و از ایشان طلب یاری می‌كرد.

«فیجیبه بالتلبیه فَیَكْشِفُ عَنْهُ هَمَّه و ینجی غَمّه، كما یَشْهَدُ بِذلِكَ... ؛ پس حضرت علی (ع)  او را اجابت کرده، همّ و غم او را برطرف می‌نمود، همان‌گونه که این جملة جبرئیل بر این امر شهادت می‌دهد.»[12]

 به عنوان مثال، وقتی در جنگ احد، مشكلات گوناگونی برای رسول خاتم (ص)  به وجود آمد، جبرئیل بر قلب نازنین ایشان نازل شد و فرمود:

«نادِ عَلیّاً مَظهر العجائب[13]؛ صدا بزن علی (ع)  را [و از او مدد بخواه] که او ظاهر کنندة عجایب است.»

حضرت نیز بلافاصله به امیرالمؤمنین (ع)  متوسّل شد و به كمك ایشان توانست از چنگال دشمنان و كفّار رهایی پیدا کند.

البتّه این نکته هم پوشیده نیست که توسل پیامبر اسلام (ص) به حضرت علی (ع) به معنای این نیست که خود پیامبر (ص) از انجام کارهای خارق‌العاده ناتوان است، بلکه نشان‌دهندة آن است که پیامبر اکرم (ص)  با اشاره به این روایات قصد داشتند مقام والای امیرالمؤمنین علی (ع) را بازگو نمایند و ایشان را نفس خود معرفی کنند[14] و بیان کنند ایشان از چنان جایگاهی برخوردارند که مقامِ امامت و ولایت، پس از نبوّت، ویژة حضرت امیرالمؤمنین (ع)  است، همان‌گونه که در جملة دیگری خطاب به حضرت علی (ع)  می‌فرماید:

«أنتَ مِنّی بِمَنزِلَةِ هارُونَ مِن مُوسی إلّا أنَّهُ لا نَبیَّ بَعدِی[15]».

این در حالی است که حضرت علی (ع) خود را بنده‌ای از بندگان پیامبر (ص) معرفی کرده و در مقابل پیامبراکرم (ص)  نهایت تواضع و کرنش را از خود نشان می‌دهد و می‌فرماید:

«أنَا عَبدٌ مِن عَبیدِ مُحَمَّد (ص) ».[16]

        مقالات عاشورایی - امام حسین (ع)  در آغوش پیامبر (ص)  - هیئت زوارالحسین (ع)

توسّل امیرمؤمنان (ع)  به سیّدالشهداء (ع)

همان‌گونه كه بیان شد مقام حضرت امیرالمؤمنین (ع)  آن چنان عظیم بود كه رسول خاتم (ص)  به ایشان متوسّل می‌شدند، امّا گاهی امیرالمؤمنین‌علی (ع)  نیز برای برخی امور مهم به فرزندش امام حسین (ع)  متوسّل می‌شد. این در حالی است كه امام علی (ع)  در اوج قدرت ظاهری و باطنی بود و هر چه می‌خواست برای ایشان مهیّا بود.

هنگامی كه امام علی (ع)  حكومت و خلافت مسلمانان را بر عهده گرفت، عدّه‌ای از كشاورزان به حضور ایشان مشرّف شدند و به حضرت عرض كردند: «مدّت زیادی است كه در كوفه باران نباریده و محصولات كشاورزی در حال نابود شدن است، شما از پروردگار درخواست كنید كه بر باغ‌ها و زمین‌های كشاورزی باران ببارد.»

امام علی (ع)  به جای آن‌كه خود دعا كند یا به مردم فرمان دهد كه نماز استسقاء بخوانند، وارد منزل شد، سپس فرزندش‌ امام حسین (ع)  را صدا زد و مشكل كشاورزان را مطرح كرد و از ایشان درخواست نمود برای رفع این مشكل در بارگاه الهی دعا كند.

 راز و رمز این توسّل آن بود كه حضرت امیرالمؤمنین (ع)  به مقام والای فرزندشان آگاه بود و می‌دانست مسیر رسیدن به خدا از راه حضرت سیّدالشهدا (ع)  نزدیك‌تر و وسیع‌تر است.

حضرت سیّدالشهدا (ع)  نیز بلافاصله فرمان پدر را اجرا نمود و رو به سوی درگاه پروردگار دعا كرد. در همان هنگام، باران فراوانی بر زمین‌های تشنه نازل و مشكلات كشاورزان حل شد.[17]

فرهنگ عاشورا وامام حسین (ع)  مرکز ثقل اصول دین

دشمنان دین بعد از بررسی‌های فراوان در مكتب تشیّع به این نتیجه رسیدند كه یکی از محورهای اصلی شیعیان، حضرت سیّدالشهدا (ع)  است؛ زیرا آنان در مجالس حسینی بر حفظ و پاسداری عقاید حقّه خود اصرار ورزیده و جان دوباره‌ای به خود می‌گیرند؛ از این رو هزینه‌های زیادی صرف نمودند تا بتوانند شیعیان را از حضرت سیّدالشهدا (ع)  جدا كنند. به عنوان نمونه، كشور عربستان سعودی بخش عمدة بودجه فرهنگی خود را در این زمینه هزینه كرده است. این هزینة گزاف، غیر از هزینه‌هایی است كه كشورهای غربی و اروپایی همچون آمریكا، اسرائیل، انگلستان و فرانسه صرف می‌کنند. از این رو وظیفه شیعیان، به ویژه علما و روحانیت در قبال خنثی كردن نقشه‌های شوم دشمنان بسیار سنگین است. علما باید از تمام ترفندها و حیله‌های دشمن آگاه بوده و اجازه ندهند فرهنگ‌های مبتذل غربی و شرقی جایگزین فرهنگ اصیل حسینی شود.

دشمنان دین با آگاهی فراوان و تكنولوژی‌های پیشرفته وارد عرصه نبرد شدند؛ زیرا به درستی فهمیدند که حضرت سیّدالشهدا (ع) مرکز ثقل توحید پروردگار، نبوّت پیامبران: و ولایت اهل بیت: می‌باشد. آنان گمان می‌كردند با كنار زدن این مرکز ثقل، شیعیان از درون پاشیده شده و به راحتی می‌توانند فرهنگ‌های مبتذل خود را در كشورهای شیعه‌نشین تحمیل كنند، امّا آگاه نیستند خود پروردگار حافظ ذكر خود (حضرت سیّدالشهدا (ع) ) تا روز قیامت بوده و خود، آن را تضمین نموده است.[18]

البتّه این بدان معنا نیست كه شیعیان بی‌تفاوت بمانند و در مقابل هجمه‌های دشمن كاری نكنند، بلكه باید در مساجد، تكایا و هیئات مذهبی علم و دانش و فرهنگ عزاداری صحیح و شناخت با معرفت به سیدالشهدا (ع)  را محور جلسات معرفتی قرار دهند تا شیعیان با آگاهی كامل ابتدا دشمنان امام حسین (ع)  را بشناسند، سپس راه مقابله با نقشه‌های شوم‌شان را بیابند و خود را با سلاح علم و دین مجهّز كنند. نکتة لطیف این است که بعضی افراد گمان می‌كنند گریستن و سینه زدن بدون معرفت هم اثربخش است. در پاسخ به آنان باید گفت: شاید این گونه عزاداری ثمره‌ای داشته باشد، امّا ثمره آن مقطعی و موقّتی بوده و هنگامی که عزاداری و فرهنگ حسینی با معرفت و بصیرت همراه نباشد، دشمن از راه‌های مختلف می‌تواند نفوذ كرده و راه‌های انحرافی را ایجاد كند؛ اما دشمنان باید بدانند هرگز نتوانستند در برابر هفتاد و دو تن از یاران امام حسین (ع)  موفق شوند؛ زیرا آنان رادمردانی در عرصه علم و معرفت بودند كه به تمام زوایای مقام ولایت و امامت احاطه علمی داشتند.

 

پی نوشت ها:

 

[1]. ابوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن مسرور بن قولویه قمی مشهور به ابن قُوْلَوَیْه (۳۵۷ ه.ق)محدّث و فقیه بزرگ امامی در شهر قم به دنیا آمد. ابن قولویه از مشایخ بسیاری بهره برده که از آن میان می‌توان احمد بن ادریس قمی، علی ابن بابویه قمی، محمد بن یعقوب کلینی، ابوعمرو کشّی و همچنین پدرش محمد و برادرش علی را نام برد. ابن‌قولویه در بغداد درگذشت و در کاظمین خاک شد. افندی قبرش را در قم می‌داند. از بازماندگان وی تنها پسرش ابواحمد عبدالعزیز را می‌شناسیم که از راویان حدیث بوده‌است. ابن قولویه دارای تألیفاتی در حدیث و فقه بوده که مشهورترین آنها کتاب «کامل الزیارات» است که در سال ۱۳۱۶ش در نجف اشرف به کوشش عبدالحسین امینی به چاپ رسیده‌است.

[2]. کامل الزیارات: 70، حدیث4؛ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ7قَالَ كَانَ رَسُولُ الله9إِذَا دَخَلَ الْحُسَیْنُ7اجْتَذَبَهُ(جذبه) إِلَیْهِ ثُمَّ یَقُولُ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ7أَمْسِكْهُ ثُمَّ یَقَعُ عَلَیْهِ فَیُقَبِّلُهُ وَ یَبْكِی فَیَقُولُ یَا أَبَهْ لِمَ تَبْكِی فَیَقُولُ یَا بُنَیَّ أُقَبِّلُ مَوْضِعَ السُّیُوفِ مِنْكَ وَ أَبْكِی قَالَ یَا أَبَهْ وَ أُقْتَلُ قَالَ إِی وَ الله وَ أَبُوكَ وَ أَخُوكَ وَ أَنْتَ قَالَ یَا أَبَهْ فَمَصَارِعُنَا شَتَّى قَالَ نَعَمْ یَا بُنَیَّ قَالَ فَمَنْ یَزُورُنَا مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ لَا یَزُورُنِی وَ یَزُورُ أَبَاكَ وَ أَخَاكَ وَ أَنْتَ إِلَّا الصِّدِّیقُونَ مِنْ أُمَّتِی.

[3]. خصائص الحسینیه: ۲۲۹.

[4]. نفحات الأزهار: 5/11.

[5]. عمرو بن عبدود عامری از بنی لؤی از قبیله‌ی قریش و از سوارکاران و شجاعان مشهور بود؛ به او «فارس یلیل» می‌گفتند؛ یعنی کسی که با هزار سوار برابری می‌کند. وی فردی تنومند و غول‌پیكر بود كه كسی یارای مقابله با او را نداشت. در مورد وی نقل می‌كنند: عمرو بن عبدود به همراه كاروانی قصد داشت به شام برود. در میان راه دزدها به قافله او حمله كردند؛‌ وی و دیگر افراد كاروان به سلاح‌های جنگی مجهّز نبودند. در آن هنگام، شتری را با یك دست به عنوان سپر قرار داد و با دستی دیگر با دزدان جنگید و تمام آنان را شكست داد. امّا در مقابل قدرت حضرت امیرالمؤمنین7 حرفی برای گفتن نداشت و با دستان مبارك حضرت كشته شد. (تفسیر المیزان:16/296)

[6]. برای اطّلاع بیشتر به کتاب بحارالأنوار:20/14-20 مراجعه نمایید.

[7]. ارشاد :1/ 87؛ اسدالغابه:4/ 21.

[8]. یس(36):37؛ «نشانه‏اى [از نشانه‏هاى قدرت و حكمت ما‏] براى آن‌ها شب است كه [پوشش‏] روز را از آن برمى‏كنیم.»

[9]. نحل(16):12؛ «خورشید و ماه و ستارگان.»

[10]. تفسیر قمی:2/401.

[11] . بحارالأنوار؛ ج20، ص73.

[12]. بحرالمعارف: 18.

[13]. بحارالأنوار:20/73؛ عن علی7قال قال لی النبی9یوم أحد: أما تسمع مدیحك فی السماء؟ إنّ ملكاً اسمه رضوان ینادی  لا سیف إلا ذو الفقار، ولا فتى إلا علی7.قال : ویقال : إنّ النبی 9نودی فی هذا الیوم :

ناد علیاً مظهر العجائب * تجده عوناً لك فی النوائب

كلّ غم وهم سینجلی * بولایتك یا علی یا علی یا علی7

[14]. به آیه مباهله اشاره دارد. خداوند متعال در این آیه می‌فرماید: ﴿فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ...﴾ آل عمران(3):61؛ «بگو: بیایید ما پسران‌مان را و شما پسران‌تان را، و ما زنان‌مان را و شما زنان‌تان را، و ما نفوس‌مان را و شما نفوس‌تان را دعوت كنیم سپس یكدیگر را نفرین نماییم»؛ منظور از ﴿ أَنْفُسَنا ﴾ در این آیه، پیامبر9 و حضرت علی7 می‌باشند. (تفسیر رازی:8/20؛ تفسیر بیضاوی:2/261)

[15]. الکافی:8/107، حدیث 80؛ تو برای من به منزله هارون برای حضرت موسی7هستی، مگر اینکه بعد از من پیامبری ظهور نمی‌کند.

[16]. الکافی:1/90، حدیث 5؛ من بنده‌ای از بندگان کوچک پیامبر9 هستم.

[17]. بحارالأنوار: 44/187، حدیث 16، به نقل از  عُیُونُ الْمُعْجِزَاتِ سید ْمُرْتَضَى رَحِمَهُ الله؛ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الصَّادِقِ7عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ8، قَالَ: جَاءَ أَهْلُ الْكُوفَةِ إِلَى عَلِیٍّ 7فَشَكَوْا إِلَیْهِ إِمْسَاكَ الْمَطَرِ وَ قَالُوا لَهُ اسْتَسْقِ لَنَا فَقَالَ لِلْحُسَیْنِ7 قُمْ وَ اسْتَسْقِ فَقَامَ وَ حَمِدَالله وَ أَثْنَى عَلَیْهِ وَ صَلَّى عَلَى النَّبِیِّ وَ قَالَ اللَّهُمَّ مُعْطِیَ الْخَیْرَاتِ وَ مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ أَرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْنَا مِدْرَاراً وَ اسْقِنَا غَیْثاً مِغْزَاراً وَاسِعاً غَدَقاً مُجَلِّلًا سَحّاً سَفُوحاً فِجَاجاً تُنَفِّسُ بِهِ الضَّعْفَ مِنْ عِبَادِكَ وَ تُحْیِی بِهِ الْمَیْتَ مِنْ بِلَادِكَ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ فَمَا فَرَغَ 7مِنْ دُعَائِهِ حَتَّى غَاثَ الله تَعَالَى غَیْثاً بَغْتَةً، وَ أَقْبَلَ أَعْرَابِیٌّ مِنْ بَعْضِ نَوَاحِی الْكُوفَةِ، فَقَالَ: تَرَكْتُ الْأَوْدِیَةَ وَ الْآكَامَ یَمُوجُ بَعْضُهَا فِی بَعْضٍ.

[18]. در جلسات آینده با تفسیر آیه‌ای از سوره حجر، بیان خواهد شد که حضرت سیدالشهدا7 جزو اذکار الهی است.

برگرفته از

کتاب: آیین اشک و عزا در سوگ سیدالشهدا علیه السلام 

نوشته: استاد حسین انصاریان

        مقالات عاشورایی - امام حسین (ع)  در آغوش پیامبر (ص)  - هیئت زوارالحسین (ع)- پوستر شهید محمد علی دولت آبادی

نوع مطلب : مقالات، ائمه اطهار، بزرگان، هیئت های مذهبی، قیام عاشورا، اجتماعی، مقالات عاشورایی، احادیث عاشورایی، 
برچسب ها : امام حسین (ع) در آغوش پیامبر (ص)، مقالات عاشورایی، مقالات، قیام عاشورا، پوسترشهیدمحمدعلی دولت آبادی،
لینک های مرتبط :
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی



در این وبلاگ
در كل اینترنت
وصیت شهدا
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات